english deutsch chinese

 
Strona główna Produkty Firma Kontakt


  Sklep on-line
   Koszyk
   
   
  Dla domu i ogrodu
  ścieki domowe
  oczko wodne
  kompostowanie
  Dla przemysłu i gospodarki komunalnej
  ścieki komunalne
i przemysłowe
  kompostowanie
odpadowej biomasy
i osadów ściekowych

  czyszczenie kanalizacji
  skażenia
ropopochodne
  oczyszczanie jezior
  Oferta dla gmin
   
   

 


REKULTYWACJA JEZIOR - TRIGGER-3 MAX

Narastające tempo eutrofizacji zbiorników wodnych i zwiększająca się liczba zbiorników zdegradowanych stwarzają zapotrzebowanie na skuteczne metody przeciwdziałania tym zjawiskom. Proponujemy najnowszą metodę opracowaną przez nas w wyniku długoletnich badań rekultywację zbiorników wodnych z zastosowaniem biopreparatu TRIGGER 3max.

TRIGGER 3max jest specjalnie skomponowanym zestawem enzymów, wybranych bakterii, aktywatorów biologicznych, nośnika mineralnego o rozwiniętej powierzchni i substancji stabilizujących. Preparat wprowadzony do zbiornika wodnego silnie uaktywnia detrytusowy łańcuch pokarmowy oraz zwiększa udział bakterii autotroficznych w obiegu materii. Oddziaływanie to jest tak silne, że w ciągu 2 lat uzyskuje się następujące efekty:

- przyśpieszenie rozkładu materii organicznej w osadach redukcja ilości osadów dennych zgromadzonych i zwolnienie naturalnego wypłycania się zbiorników,
- likwidacja stref beztlenowych w hypolimnionie i przyśpieszenie utlenienia powierzchni osadów,
- zwiększenie eliminacji z obiegu materii związków biogennych,
- zwalczanie intensywności zakwitu sinic,
- pobudzenie wzrostu roślin wodnych zanurzonych,
- przyrost biomasy ryb.


Wydaje się więc, że wystarczy zastosować TRIGGER 3max, aby uratować wiele stawów i jezior. Tak, sprawa jest zdecydowanie bardziej prosta niż dotąd, jednak nie można zapominać, że aby uzyskać trwałą poprawę stanu zbiornika niezbędny jest czas (nie można tego uzyskać w ciągu np. 1 miesiąca ) oraz sprawne wykonanie następujących etapów:

ZMNIEJSZENIE ZASILANIA ZEWNĘTRZNEGO.

Dotychczasowe doświadczenia w tym zakresie wykazują jasno, że podstawowym warunkiem decydującym o skuteczności jest możliwie szybkie zmniejszenie zewnętrznego zasilania w biogeny. Jeśli wymaga to uporządkowania gospodarki ściekowej w zlewni zbiornika sprawa wydaje się trudna i odległa w czasie (konieczność modernizacji lub budowy oczyszczalni), gdy tymczasem, np. zastosowanie biopreparatu Trigger-1 i Trigger-2 w już istniejących oczyszczalniach przydomowych, miejskich i zakładowych ograniczy dopływ biogenów. Zdecydowanie łatwiejsze i tańsze jest eliminowanie 1kg fosforu i azotu w procesie oczyszczania ścieków nawet w oczyszczalniach niedostatecznie wyposażonych technicznie, niż w zbiorniku wodnym. Nie powinno się więc czekać na ukończenie inwestycji lecz zastosować wszystkie sposoby pozwalające zmniejszać zasilanie zewnętrzne.

ZMNIEJSZANIE ZASILANIA WEWNĘTRZNEGO LIKWIDACJA STREF BEZTLENOWYCH.

W zbiornikach, w których doszło już do zmagazynowania dużego ładunku wewnętrznego w okresach stagnacji obserwuje się występowanie stref beztlenowych w wodzie nad dnem. Uruchomiony zostaje wtedy mechanizm zasilania wewnętrznego, czyli uwalniania z osadów dennych zgromadzonych wcześniej biogenów. Staje się to przyczyną przyśpieszonej degradacji zbiornika, chociaż początkowo obserwuje się tylko wzrost jego produktywności (produkcja pierwotna i wtórna). Naturalne procesy zachodzące w zbiorniku ulegają wielokrotnemu przyśpieszeniu i prowadzą do szybkiego powiększania się stref beztlenowych. Dotychczasowe metody zwalczania tego zjawiska (napowietrzanie) są drogie, długotrwałe i obarczone dużym ryzykiem niepowodzenia. Metodą nie wymagającą skomplikowanych zabiegów technicznych, tańszą i pewną jest zastosowanie biopreparatu TRIGGER 3max, który bez zmiany stratyfikacji wód likwiduje strefy beztlenowe w hypolimnionie.

ZMNIEJSZENIE ILOŚCI BIOGENÓW w OBIEGU ZMNIEJSZANIE TROFII.

Wszystkie biogeny występujące w ekosystemie zbiornika wodnego znajdują się w obiegu, którego decydującymi etapami są : transformacja fazy rozpuszczonej do fazy stałej i ponownie do fazy rozpuszczonej. Głównymi mechanizmami tej zmiany jest najpierw wbudowywanie pierwiastków w biomasę (faza stała, cząsteczkowa), a następnie uwalnianie ich z obumarłych organizmów i fekalii (faza rozpuszczona). Najszybciej uwalniany jest fosfor, który z tego powodu intensywnie krąży w epilimnionie przechodząc wielokrotnie od fazy rozpuszczonej do stałej zanim opadnie do osadów. Ta mobilność fosforu powoduje, że jest to pierwiastek szczególnie odpowiedzialny za eutrofizację i degradację zbiorników wodnych.

Metody zmniejszania trofii zbiorników wodnych polegają na:
- przepłukiwaniu, rozcieńczaniu wodami czystymi,
- odprowadzaniu wód hypolimnionu,
- usuwaniu lub obróbce osadów dennych w celu unieruchomienia biogenów,
- usuwaniu biomasy roślin wyższych i ryb oraz biomanipulacja, oddziaływanie na łańcuch troficzny w celu zmniejszenia presji na zooplankton.
Metody te, naszym zdaniem mogą być stosowane tylko w zbiornikach, w których nie występują strefy beztlenowe przy dnie.
Proponowana przez nas metoda ochrony i rekultywacji zbiorników wodnych z zastosowaniem biopreparatu Trigger-3max prowadzi do eliminacji z obiegu części biogenów poprzez unieruchomienie ich w osadach dennych, uchodzenie w postaci gazowej oraz zwiększenie biomasy ryb i roślin wyższych, nawet, gdy przy dnie występowały początkowo strefy beztlenowe.

SKUTECZNOŚĆ ZABIEGÓW REKULTYWACYJNYCH.

Żyzność, czyli zasobność zbiornika wodnego w biogenne substancje mineralne, zwiększa się stopniowo w czasie i jest to proces naturalny lub wynika z działalności człowieka. Eutrofizacja naturalna przebiega powoli, natomiast antropogenna charakteryzuje się dużym tempem przemian. w początkowym jej stadium obserwujemy wzrost produkcji pierwotnej i wtórnej, ale w miarę postępu eutrofizacji zmniejsza się efektywność produkcji wtórnej i stopniowo dochodzi do nagromadzenia biomasy glonów. Misa zbiornika zapełnia się stopniowo osadami, zmniejsza się objętość wody, co nawet przy braku dopływu biogenów jeszcze przyśpiesza eutrofizację. Dalsza sukcesja prowadzi do lądowacenia zbiornika.
Aby zbiornik taki zachować konieczna staje się interwencja człowieka : należy wybrać z misy zbiornika zalegające tam osady denne, a po ponownym zalaniu jej wodą, w zlewni prowadzić taką gospodarkę, która nie przyśpiesza procesu eutrofizacji zbiornika. Takie postępowanie możliwe jest w przypadku zbiorników niewielkich, duże wymagają zastosowania innych, specjalnych technik. Ich skuteczność zależy od prawidłowej oceny stanu zbiornika i przyjęcia odpowiedniego schematu postępowania.

Zadaj pytanie

Zamów preparat

Zamów poradnik

Zobacz dalej

 

 
  ©2001-2012 Trigger. Wszelkie prawa zastrzeżone.
projekt klimczewski.pl / wykonanie vandengarden.com